آیا تکنولوژی باعث نابودی انسانیت می‌شود؟

آیا تکنولوژی خوب است یا بد

سادگورو: ما توانایی این رو داریم تا از تکنولوژی استفاده‌ی مناسبی کنیم. اما اگر ذهن انسان در حالت ویرانگری قرار بگیرد، هر نوع تکنولوژی‌ میتونه مضر و خطرناک بشه.

مثلا شما می‌تونید با لب‌تاپ خودتون کسی رو به قتل برسونید. اما آیا به این معناست که تمامی لب‌تاپ‌ها خطرناک هستند؟ فرض کنید این نوع قتل در مکان‌های دیگری نیز رخ دهد. مثلا شخصی با لب‌تاپ اپل دست به قتل بزنه. در این حالت باز هم می‌تونیم بگیم لب‌تاپ‌ها خطرناک هستند؟ یقینا نه.

انسان‌ها همیشه از چیزی که دارند بر ضد خود استفاده می‌کنند. در واقع اگه ذهن انسان‌ها بر ضد خودشون عمل کند، دیگه چه انتظاری میشه داشت؟

شما این رو می‌دونید؟ امروزه مراکز ترک اعتیاد به فناوری تاسیس شده. این مراکز شبیه مراکز ترک اعتیاد به مواد مخدر و الکل هستند. دلیل این موضوع هم بسیار ساده است. چون ما در نوعی از اجبار زندگی می کنیم. زمانی که شروع به خوردن غذا می‌کنیم، نمی دانیم که چه زمانی باید از خوردن دست بکشیم.

  • وقتی از تلفن استفاده می‌کنیم، نمی‌دانیم که چه زمانی باید آن‌ را کنار بگذاریم.
  • یا وقتی به خرید می‌رویم، اصلا نمی‌دونیم که چه زمانی باید خرید کردن رو متوقف کنیم.
  • یا زمانی که چیزی می‌نوشیم، نمی دونیم که چه زمانی باید دست از نوشیدن برداریم.

این یه مشکل حساب میشه. یه مشکل اساسی و مهم. اما مشکل از تکنولوژی نیست. این مشکل بخاطر سبک زندگی اجباری ماست. وقتی از اجبار حرف می‌زنیم یعنی از نبود آگاهی حرف میزنیم. اگر ما انسان‌های آگاهی بودیم، از تکنولوژی برای افزایش تندرستی و حس خوشبختی خودمون و دیگران استفاده می‌کردیم.

امروزه انسان‌ها به صورت اجباری زندگی می‌کنند و دقیقا بخاطر همینه که وقتی شروع به انجام کاری می‌کنیم، نمیدونیم چطور از انجام اون کار دست بکشیم. ما انسان‌ها بدون وقفه همیشه همان چیز‌های احمقانه را انجام خواهیم داد. فرقی نمیکنه که اون کار واقعیت مجازی، هوش مصنوعی یا هر چیز دیگه‌ای باشه.

اما خود تکنولوژی به هیچ وجه یک مشکل محسوب نمیشه. آنها فقط دستگاه‌هایی هستند که توسط ما ساخته شده‌اند. ایده این است: ما باید از این وسایل برای تندرستی و خوشبختی خودمان استفاده کنیم.

اما جدیدترین تکنولوژی‌های بشریت تنها برای مصارف نظامی استفاده می‌شود. بخاطر همینه که ما نمی‌دونیم چطور از تکنولوژی برای سلامتی خودمون استفاده کنیم. متاسفانه انسان‌ها اکثر اوقات از تکنولوژی فقط برای از بین بردن چیزها استفاده می‌کنند.

اما چرا اینطور رفتار می‌کنیم؟ چون ما هرگز برای افزایش آگاهی خودمان تلاش نمی‌کنیم. اگر انسانها آگاهانه زندگی کنند، اگر جهان رهبری آگاه داشته باشد، دیگر این سوال برایمان مطرح نمی‌شود که آیا تکنولوژی خوب است یا بد.

سادگورو عارف هندی در ادامه می‌گوید: «مثلا من یک میکروفون دارم و شما به راحتی صدای من را می‌شنوید. این یعنی افزایش توانایی انسان. حال فرض کنید من بدون میکروفون صحبت می‌کردم، در این صورت تنها تعداد کمی از شما می توانست صدای مرا بشنود.»

حالا تصور کنید فقط به این دلیل که من میکروفون دارم، شروع به فریاد کشیدن کنم. فکر میکنید مشکل از میکروفون است؟ خیر. این فقط یک پیشرفت است. به معنایی دیگر، تکنولوژی یعنی افزایش توانایی تک تک افراد.

تمام تکنولوژی و فناوری‌های ساخت بشر، به هیچ وجه برای انسان مشکل به شمار نمیاد. اما سوال اصلی اینجاست: ما از تکنولوژی چطور استفاده می‌کنیم؟ آگاهانه یا با اجبار؟ یا برای منافع تجاری؟

سادگورو می‌گوید: «امروزه تجارت به یک اجبار تبدیل شده. برای شما اینطور مثال می‌زنم: من مقداری برنج دارم و شما نیز مقداری مرغ. پس می‌توانیم با هم تبادل کنیم. تجارت اینگونه آغاز شد، افراد چیزهای اضافی خود را به صورت مبادله‌ی کالا به کالا با هم عوض می‌کردند. تجارت اولیه در مورد چیز‌های اضافه بود. من کالای اضافه خود را به شما میدهم؛ و  شما کالای اضافه‌ی خودتان را به من می‌دهید. در نهایت من زندگی خودم را می‌کردم و طرف مقابل به زندگی خود مشغول بود.»

به مرور تجارت پیچیده‌تر شد و اکنون تجارت تمام جنبه‌های زندگی افراد را به نوعی کنترل می‌کند. مثلا بانک‌ها به شما می‌گویند وام بگیرید و تنها به یک وام بسنده نکنید. مثلا اگر کسی تاکنون وام نگرفته باشد، آدم عجیبی بنظر می‌رسد و همه به او توصیه می کنند که وام بگیر …

من اسم این را بی اختیار بودن می‌گذارم، نه تجارت. این تنها بی اختیار بودن انسان‌ها رو نشون میده. آنها نمی توانند ساکت باشند و همیشه باید کاری انجام دهند. برای همینه که اگه کل جمعیت جهان، به مدت بیست و یک دقیقه آرام بنشینند، کره‌ی زمین نجات پیدا خواهد کرد. حتی اگر ندانند که چگونه مدیتیشن کنند.

فقط تصور کنید ۷ میلیارد و ۶۰۰ میلیون انسان روی کره‌ی زمین، تنها برای ۲۰ دقیقه کاری انجام ندهند و راحت بنشینند. سادگورو ادامه می دهد: «بخاطر همینه که من همیشه میگم هوش، عشق یا محبت انسان‌ها نیست که سیاره را نجات می دهد، بلکه تنبلی و رخوت انسان هاست که موجب نجات سیاره‌ می‌شود.»

نیمی از مردم تنبل هستند، بله اینها هستند که سیاره را نجات می دهند. اکنون فرض کنید اگر همه به طور کامل کار می‌کردند، و از تمام تکنولوژی‌های موجود نیز بهره می‌بردند، آنوقت در پانزده یا بیست سال آینده، کره‌ی زمین تنها به یک زمین خالی تبدیل می‌شد. آره یا نه؟

به نظرتون افزایش توانایی انسان از طریق تکنولوژی، یه مشکل به شمار میاد؟ خیر به هیچ وجه. آیا باید آن را تبدیل به یک مشکل کرد؟ تکنولوژی اصلا نباید به یک مشکل برایمان تبدیل شود.

تکنولوژی برایمان همیشه به یک مشکل تبدیل میشه، چون بدون اختیار از آن استفاده می‌کنیم. البته راهکار این نیست که از تکنولوژی استفاده نکنیم یا آنرا کنار بگذاریم، بلکه باید با آگاهی بیشتر از این وسایل استفاده کنیم.

بیشتر بخوانید:  مضرات امواج وای فای و چرا برای بهبود کیفیت خواب باید شب‌ها مودم وای فای رو خاموش کنیم؟


این مطلب رو با دوستان خودتون به اشتراک بذارید

نویسنده و مترجم

مجتبا توزنده‌جانی

مجتبا توزنده‌جانی

ایده‌پرداز و بلاگر. عاشقِ نوشتن، موسیقی، خونه و طراحی داخلی

نظر خودتون رو بنویسید