حس در خانه بودن

حس در خانه بودن

عمیق‌ترین طبیعت شما چیه؟ اینکه احساس کنید در خونه‌تون حضور دارید. اما چرا؟

در طول تاریخ افراد زیادی در مورد طبیعت انسان اندیشه کرده‌اند. عمیق‌تر اگه بخواهیم نگاه کنیم اینکه اساسا حال ما خوبه یا بد؟

به تازگی، علم در حال ارائه‌ی پاسخی قانع‌کننده است. اینکه: وقتی بدن احساس گرسنگی، تشنگی، درد و بیماری نداشته باشد، و وقتی که ذهن، احساس تهدید، ناامیدی و رد شدن نکند؛ در نتیجه بیشتر افراد در حالت خوشایند و آرامش قرار می‌گیرند، یک تعادل پایدار که باعث تجدید قوای بدن می‌شود و به علاوه ذهن احساس آرامش، خوشحالی و عشق می‌کند. من این حالت رو حالت واکنشی زیستن می‌نامم. این حالت در واقع پایه و اساس خانه‌ی ماست و خبر خوب اینه که ما همچنان باز هم در این حالت می‌تونیم با جهان تعامل داشته باشیم، با لذت و اشتیاق بیشتری در اتفاقات زندگی مشارکت کنیم اما با پس‌زمینه‌ای از حس امنیت، اثرگذاری و اتصال.

اما وقتی بدن یا ذهن از مسیر طبیعی خود خارج می‌شود، مثلا با کار بیش از اندازه یا با خستگی مفرط، یا مثلا وقتی چند هزار سال پیش با یک شیر از نزدیک مواجه شده‌ایم یا همین امروز با حالت غمگین و اخموی دوستمان پشت میز، در چنین موقعیت‌هایی مادر طبیعت به ما مکانیسم‌هایی برای به آسانی حرکت کردن عطا می‌کند که از طریق سیستم های مبارزه کن یا پرواز کن از محیط امن خانه به سمت حالت‌هایی ذهنی همچون ترس و عصبانیت، ناامیدی و انگیزه، و تنهایی، شرم و کینه سوق پیدا می‌کنیم.

زمانی که استرس مزمن (یا حتی متوسط) رو تجربه می‌کنیم، بدن شروع به فرسوده و خالی شدن می‌کند، و ذهن آشفته، تحت فشار، خراشیده و نگران تبدیل به یک حالت جدید و نرمال می‌شود، حالتی از بی‌خانمانی درونی و ادامه‌دار. این حالت، انفعالی زندگی کردن است، یک اختلال فیزیکی و تعادل روانی که به اجداد ما کمک می‌کرد که بتوانند طلوع خورشید روز بعد رو ببینند. اما با یک حال خوب تضعیف شده که سلامت طولانی مدت را خدشه دار می‌کرد و همچنین باعث کوتاهی طول عمر می‌شد.

این دو حالت از زیستن یعنی انفعالی و واکنش‌پذیر اساس طبیعت انسان هستند. ما هیچ انتخابی درباره‌ی اهداف حیاتی‌ای که اجدادمان داشته‌اند نداریم، پرهیز از خطرها، تلاش برای پاداش، و وابستگی به دیگران و حتا در مورد ظرفیت مغز آنها برای بودن در حالات مختلف.

تنها انتخاب ما حالتی‌ست که در آن قرار داریم.

خوشبختانه حالت واکنش‌پذیر حالتی ایستاست، حالت پیش‌فرض بدن و ذهن. این همان حالتی‌ست که وقتی بوسیله‌ی چیزی تهدید نمی‌شوید به آن باز می‌گردید. در زبان تئوری سیستم‌ها، حالت واکنش‌پذیر اساسی‌ترین جذب کننده‌ی الگوهای پیچیده در فرآیندهای محرک مغز است. بنابراین، این حالت طبیعت اساسی ماست نه حالت انفعالی. شما نیازی ندارید که با مشقت فراوان راه خود را به قله‌ی کوه بپیمایید، هر چیزی که باعث آزار شما شود بالاخره پایان می‌پذیرد، شما خیلی زود دوباره به خانه بازخواهید گشت، به چمنزاری آفتابی که همیشه همینجاست، اگرچه ممکن است این منظره زیبا با مه و سایه‌های یک بدن و یا ذهن به دردسر افتاده پوشیده شود. عمیق‌ترین طبیعت شما آرامش است نه نفرت، خوشبختی نه حرص و طمع، عشق نه اندوه و غم، آگاهی نه گیجی و پریشانی.

به محض اینکه حس در خانه بودن داشته باشید، شما در خانه‌اید. زیرا بدن و ذهن تمایل به حالت واکنش پذیر دارند. هر احساس آسایش در بدن یا احساس آرامش، احساس رضایت و امنیت در ذهن می‌تونه باعث فعال شدن چرخه‌های واکنش‌پذیر در مغز شما شود. این موضوع به صورت طبیعی باعث فعال شدن چرخه‌های واکنش‌پذیر متصل به هم همراه با اثری افزایشی شبیه به یک گلوله‌ی برف در سراشیبی می‌شود.

بدن و ذهن شما تمایل به بودن در خانه دارند: دقیقا جایی که برای ماراتن زندگی انرژی ذخیره خواهید کرد، جایی که یادگیری یعنی یکی شدن، جایی که منابع ساخته می‌شوند به جای اینکه مصرف شوند، و جایی که دردها و تروماها درمان می‌شوند.

تمام وجود و هستی شما همیشه تمایل به بودن در خانه دارد. آیا روشی وجود داره که به سمت عمیق‌ترین طبیعت خودمون حرکت کنیم؟ چطوری؟

اجازه دهید تا روی طبیعت انسانی خودتون شناور شوید و همین امر باعث آرامش، خوشحالی، عشق و آگاهی خواهد شد.

 با جسم خودتون در خانه باشید. به آرامی نفس بکشید و هوا را بیرون دهید، و در حین ریلکس شدن بدن به تعادل می‌رسد. سپس حسی از بودن در این بدن و اقامت در آن خواهید داشت.

هیچ چیزی برای اینکه خودتان را در خانه حس کنید نیاز ندارید برای مثال فرقی نمیکنه که قد بلند یا کوتاهی دارید، لاغر یا چاقید، جوان و یا مسن هستید، شما می‌توانید به سرعت و بلافاصله در همین لحظه حضور داشته باشید و با همین بدن حال حاضر خود احساس آشنایی داشته باشید دقیقا شبیه احساس بازگشت به خانه.

در تمام احساسات خودتان حس بودن در خانه را داشته باشید. از صداهایی که می‌آیند و می‌روند آگاه باشید بدون اینکه بخواهید اثری بر روی چیزی که جاریست داشته باشید. در هنگام مزه کردن و یا لمس کردن چیزی به خودتان برای چند ثانیه اجازه دهید که در همین حین در خانه باشید.

در حین تمام اعمالی که انجام می‌دهید در خانه حاضر باشید. در حین خم شدن برای برداشتن یک فنجان در این عمل حاضر باشید. به نحوه‌ی اثر یک عمل توجه کنید که با موفقیت انجام می‌شود. کارهایی از این دست مطمئن و امن هستند، بنابراین کاملا خودتان را در آن سهیم کنید.

همینجا، همانجایی که هستید خودتان را در خانه حس کنید. چند لحظه‌ای برای پیدا کردن حس آشنایی سپری کنید. هر چیز دیگر را به قصد بودن در همینجا و همین مکان رها کنید.

در همین لحظه در خانه باشید. در هر اتفاقی که در حال رخ دادن است حاضر باشید. اجازه دهید حسی از رسیدن به سراغ شما بیاید. دوباره و دوباره…

در تمام طول زندگی در خانه باشید، تجربه‌ی یک میوه‌ی رسیده حاصل سه و نیم میلیارد تکامل جهان، و در ارتباط با تمام چیزهای زنده‌ی دیگر. برای مثال ما ۵۰ دی ان ای مشترک با موز داریم.

در خانه باش در این جهان. ما اینجاییم توی کهکشان راه شیری در حالیکه نسبت به میلیاردها کهکشان موجود دیگر نیز متمایز هستیم. حالا پس از ۱۳ میلیارد و ۷۰۰ هزار سال از پیدایش جهان از یک منبع واحد، ما با تمام چیزهای فیزیکی که در این جریان بی‌پایان و سیال هستند نسبتی داریم.

این یک دیدگاه با معناست که حس بودن در خانه در تمامی حس‌ها، ممکن است حتی فراتر از جهان مادی باشد. شاید یک درک شهودی و غیر قابل توصیف، به آثار شرطی شده ارجحیت داشته باشد. یا نوعی درک از نوری درخشان که از شیشه‌‌ی پنجره به زندگی ما می‌تابد یا درکی از حضور یک خدا و یا هر اسمی که شما به این احساس نسبت می‌دهید.

در بیشتر اوقات در این سیاره، افراد معمولا زندگی‌شان را کیلومترها دورتر از جایی که متولد شده‌اند می‌گذرانند، و بیشتر وقت‌ها دقیقا همان کارهایی که هر روز با افرادی مشابه را که در محله یا روستای خود انجام می دادند، انجام می‌دهند، در حالیکه به فرهنگ رایج عادت کرده‌اند فرهنگی که بسیار آهسته تغییر می‌کند. این فاکتورهای خارجی باعث حسی پایدار از حضور در خانه می‌شود اگرچه این عوامل امروزه به شدت کهنه و قدیمی و چه بسا بی‌اثرند. بهتر است اعتماد به نفس داشته باشید و خوشحال باشید که درون شما در حال رشد است و پناه و سلاح شما خواهد بود در میان جریان‌های سرگردان اقتصادی و اجتماعی مدام در حال تغییر که این روزها در آن زندگی می‌کنیم.

اینکه چه چیزی کاملا حس در خانه بودن را برایتان دارد بشناسید. بدانید احساس در خانه بودن شبیه برجا گذاشتن ردی نمایان روی مسیرتان است که باز به شما کمک خواهد کرد تا به خانه بازگردید.

بیشتر بخوانید:  7 راهکار عملی برای رسیدن به ذهنیت مثبت در زندگی


این مطلب رو با دوستان خودتون به اشتراک بذارید

نویسنده و مترجم

مرتضا توزنده‌جانی

مرتضا توزنده‌جانی

نویسنده و گوینده. علاقمند به طبیعت، مدیتیشن و دیدن

نظر خودتون رو بنویسید