چطور با خود صحبت می‌کنید؟

گفتگوی درونی

تا اکنون به گفتگوی درونی خودتان توجه کرده‌اید؟ با خود چگونه صحبت می‌کنید؟ و چه حرف‌هایی با خودتان رد و بدل می‌شود؟ گفتگوی درونی به صحبت‌هایی اطلاق میشه که فرد در مواقعی از روز با خودش میگه. همه‌ی ما انسان‌ها دچار این گفتگوی درونی شده‌ایم. مخصوصا زمان‌هایی که خیلی ناراحت، عصبانی و یا افسرده بودیم.

مکالمه درونی در لایه‌های ذهن اتفاق میوفته، جایی که هیچ کسی از اون خبر نداره و به معنایی دیگر هیچ کسی نمیتونه این صداها رو بشنوه جز خود ما.

اکنون بیایید به گفتگوی درونی خودمان دوباره توجه کنیم. آیا در گفتگو با خود آرام، بخشنده و مهربان هستید یا بد اخلاق، بی صبر و سختگیر هستید و کمی نیز اهل قضاوت هستید؟

خیلی عجیبه که این گفتگوهای درونی هیچ وقت تموم نمیشه و انگار تا ابد تصمیم گرفته که همراه ما باشه. وقتی در این موضوع دقیق‌تر میشویم و به گفتگوی درونی خودمون توجه می‌کنیم، شگفت زده خواهیم شد. چون بیشتر اوقات با خودمون بداخلاق هستیم و همیشه ناراضی. و شاید قبل از این همیشه از خودمون می‌پرسیدیم که « چرا اینقدر افسرده و نارحت هستم و هیچ وقت نمیتونم آرامش رو تجربه کنم. مگه من چه ایرادی دارم که آرامش هیچوقت به سمت‌م نمیاد؟ »

بیایید یه ذره با خودمون روراست باشیم. چطور می‌تونیم آرامش و خوشبختی رو تجربه کنیم در صورتی که اینقدر با خودمون سختگیرانه رفتار می‌کنیم؟ راستش رو بخواید، آرامش هیچوقت به سراغ ما نمیاد اگه در گفتگوی درونی خودمان همچنان سختگیر و ناراضی باشیم.

البته یکی از دلایلی که باعث میشه اینقدر نسبت به خودمون اینقدر بی رحمانه رفتار کنیم شاید این باشه که همیشه به فکر دیگران هستیم و طبیعتا خودمون رو فراموش می‌کنیم. اغلب افراد همیشه با دیگران با مهربانی رفتار می‌کنند اما چرا نمی‌تونند با خودشون مهربان باشند؟

به نظرم تا زمانی که نتونیم با خودمون مهربون باشیم، پس به نوعی نمی‌تونیم با دیگران نیز مهربون باشیم. مثلا من در گفتگوی درونی با خودم خیلی سختگیر و بداخلاق هستم و همیشه خودم رو سرزنش می‌کنم. اما در دنیای واقعی یه آدم مهربون به حساب میام. اما آیا واقعا آدم مهربونی هستم؟ اگه مهربون هستم پس چرا نمی‌تونم با خودم مهربون باشم؟

به معنایی دیگر، ما به دیگران محبت می‌ورزیم فقط به این دلیل که فکر کنیم آدم مهربان و دلسوزی هستیم اما حقیقت اینه که ما تنها یاد گرفته‌ایم که مهربان باشیم و مهر و محبتی که در دنیای واقعی به افراد نشان می‌دهیم، منعکس کننده‌ی مهربانی ذاتی ما نیست.

تاثیر مخرب افکار منفی در گفتگوی درونی

برای آگاه شدن از تاثیرات منفی و مخرب گفتگوی درونی فرض کنید که این حرف‌های منفی و بی‌رحمانه رو به یک دوست نزدیک می‌گفتید. چه واکنشی نسبت به شما نشان می‌داد؟ یا اگر آنها همین حرف‌های منفی رو به شما ‌می‌گفتند چه؟ شما چه واکنشی نشان می‌دادید؟ در آنموقع چه احساسی به شما دست می‌داد؟

به سوالات بالا فکر کنید و سعی کنید برای آن پاسخی پیدا کنید. بعد از پیدا کردن پاسخ، از تاثیرات بسیار مخرب این صحبت‌های منفی باخبر خواهید شد.

گفتگوی درونی سالم

برای اینکه یک گفتگوی درونی سالم و مثبت داشته باشید، باید به هر حرفِ منفی‌ای که رد و بدل میشه توجه کنید. البته این به این معنا نیست که سعی کنید «متفاوت» باشید یا «مثبت» فکر کنید. بلکه هر وقت افکار منفی در گفتگوی شما ظاهر شد، به خود تلنگر بزنید و آگاهانه به آن نگاه کنید.

وقتی بتونیم از بالا و به صورت آگاهانه به گفتگوی درونی خودمان توجه کنیم و شاهد آن باشیم، خود به خود متوجه خواهیم شد که اینجور افکار یا احساسات به سرعت ناپدید خواهند شد و تنها چند لحظه باقی خواهند ماند.

به مرور، این توانایی را کسب خواهید کرد که آگاهانه به مکالمه درونی خود نگاه کنید. داشتن آگاهی نسبت به گفتگوی درونی باعث میشه ذهن ما خود به خود آروم‌تر، مهربان‌تر و بخشنده‌تر بشه.

نکته‌ی پایانی

به یاد داشته باشید که این افکار تنها برای چند لحظه خود را نشان می‌دهند. اگر به آن بچسبید و رهایشان نکنید، طبیعتا بعد از مدتی مکالمه درونی شما سرشار از نکات منفی می‌شود.

فراموش نکنید که تجمع این نکات منفی باعث تخریب تصویر فردی و کاهش اعتماد به نفس خواهد شد.  اما وقتی با آگاهی به آن نگاه کنید، متوجه خواهید شد که حقیقت آن بسیار ناچیز و بی اهمیت است.

بیشتر بخوانید:  25 راهکار موثر و عملی برای افزایش اعتماد به نفس


این مطلب رو با دوستان خودتون به اشتراک بذارید

نویسنده و مترجم

مجتبا توزنده‌جانی

مجتبا توزنده‌جانی

ایده‌پرداز و بلاگر | علاقمند به طبیعت، خونه و موسیقی

درون رو در فضای مجازی دنبال کنید

نظر خودتون رو بنویسید

error: