چگونه با ترس از قضاوت دیگران کنار بیاییم؟

ترس از قضاوت

اگه مدام جلوی خودتون بودن رو می‌گیرید، دیگه کافیه و بهتره گامی در جهت تغییر این روند بردارید. آدم‌ها به خاطر ترس از قضاوت‌های منفی دیگران هیچ کاری انجام نمی‌دهند و دچار احساس شکست درونی می‌شوند. این افراد همیشه از نشون دادن خود واقعی‌شون به دیگران، پرهیز می‌کنند.

سر کلاس درس یا در جلسات کاری از ابراز حرف و نظر خودشون می‌ترسند. از ابراز نیازها و اشتیاق‌های واقعیشون به پارتنرشون پرهیز می‌کنند. از درخواست ترفیع داشتن گریزانند. این افراد هنگام اولین قرار با یک آدم جدید حتی از پیشنهاد یک رستوران برای خوردن شام می‌ترسند.

ترس از قضاوت دیگران، همیشه با اشتیاق دوست داشته شدن توسط دیگران مرتبط است. اما این موضوع کاملا امکان ناپذیره و این بازی دو سر باخت باعث ناتوانی افراد نسبت به نشان دادن خود واقعی‌شان می‌شود.

بیایید با این موضوع به صورت بی‌پرده روبرو شویم، آدم‌ها همیشه در حال قضاوت کردن یکدیگرند. همیشه در حال دسته‌بندی چیزها به خوب و بد، به دوست‌داشتنی و نفرت‌انگیزند و بسیاری از صفات دوگانه‌ی دیگر. و با ورود اطلاعات جدید، ذهن انسان مشغول ارزیابی دوباره می‌شود: این فرآیند به طور بی‌وقفه‌ای مدام تکرار می‌شود.

به جای اجتناب از صحبت درباره‌ی درونیات و ترجیحات شخصی خودتون، و تلاش بی‌وقفه برای شکل دادن روابطی که در آن‌ها مورد قضاوت قرار نگیرید، می‌توانید این فرآیند طبیعی را بپذیرید. در ادامه روش‌هایی برای کنار آمدن با ترس مداوم از قضاوت دیگران خواهید خواند.

هیچ چیزی برای همیشه پایدار نمی‌ماند

واقعیت اینه که مغر انسان گنجایش نگهداری از اطلاعات محدودی را دارد. اگرچه ممکنه ما در مورد جهان بیرونی خودمون دست به قضاوت بزنیم، اما این قضاوت‌‌ها اونقدر مهم نیستند که جایی ابدی در حافظه‌ی ما داشته باشند.

بنابراین وقتی شخصی، قضاوتی در مورد شما می‌کند؛ پس از چندین لحظه یا چندین روز اون قضاوت از ذهن خودآگاه او محو خواهد شد. درک ما نسبت به آدم‌ها از طریق اشتباهات کوچک آن‌ها یا شکست‌هایشان شکل نمی‌گیرد، بلکه در عوض ما آدم‌ها رو بر اساس کارهای بزرگی که انجام می‌دهند و کلمات مهمی که به زبان می‌آورند به خاطر میسپاریم.

همچنین این درک بر پایه‌ی الگوهای رفتاری، برخوردهایشان و احساس ما نسبت به آن‌ها در طول زمان شکل می‌گیرد.

مورد قضاوت قرار گرفتن اجتناب‌ناپذیر است

از کنترل کردن دیگران و جلوگیری از قضاوت‌های آن‌ها دست بردارید. این نیاز، خاصیت زمانه‌ی ماست که دیگران ما رو قضاوت نکنند. به عبارات معروفی که در بین آدم‌‌ها رواج دارد توجه کنید: «قضاوت ممنوع»، «اینجا محلی بدون قضاوت است» . اگرچه هیچکدوم از این‌ها واقعا هیچ کمکی نمی‌کنند: در نهایت شما نمی‌تونید طرز فکر دیگران رو کنترل کنید.

شاید اون‌ها قضاوتشون رو به زبون نیارند ولی به این معنا نیست که اون‌ها قادرند یک فرآیند ذهنی رو متوقف کنند. به جای این، تلاش کنید تا اون چیزی رو که واقعا نسبت به خودتون حس می‌کنید بدون کم و کاستی ابراز کنید، و در مقابل افرادی که واقعا مایل هستند شما را درک کنند، حس همدلی متقابلی پیدا خواهند کرد.

همدلی دقیقا در نقطه‌ی مقابل قضاوت قرار می‌گیرد. وقتی بین دو نفر همدلی رخ دهد، قضاوت محو می‌شود، زیرا افراد میتونن خودشون رو دقیقا در موقعیت طرف مقابل تصور کنند.

به دیگران اجازه دهید آزادانه قضاوت کنند

وقتی تلاشی برای جلوگیری از قضاوت نمی‌کنیم باعث ایجاد حس رهایی و آزادی در یک رابطه‌ی صمیمانه می‌شویم. به جای جلوگیری از رهایی و باز بودن خودتان و داوطلب شدن؛ به جای جلوگیری از اشتراک چیزی منفی اما مهم در مورد خودتان، بهتر است در هر صورت این کار رو انجام دهید.

زمانی که حس می‌کنید ترس از مورد قضاوت واقع شدن به سراغتان آمده است؛ در ابتدا از خودتون بپرسید «از چه جور قضاوتی میترسم اگه واقعا خودم باشم؟» و «اگه افراد مقابل من این قضاوت رو راجع بهم داشته باشن دقیقا از اتفاق افتادن چه چیزی می‌ترسم؟» زمانی که دقیقا ترس خودتون رو شناسایی کردید، به خودتون قوت قلب بدهید یا راهی برای کنار اومدن با ترستون پیدا کنید.

بخاطر داشته باشید روابط نزدیک و صمیمی زمانی عمیق‌تر خواهد شد که دو طرف رابطه خودشون رو در معرض قضاوت شدن قرار دهند. اگر هم این راحتی و باز بودن در رابطه اتفاق نیفتد، به این معنا نیست که شما کار اشتباهی انجام دادید. بلکه به این معناست که فرد روبروی شما ظرفیت یک رابطه‌ی صمیمی و احساسی را ندارد.

به قضاوت‌هایی که خودتان انجام میدهید توجه کنید

برای توجه کمتر به قضاوت‌های دیگران هیچ راهی بهتر از این نیست که خودتان و دیگران را کمتر مورد قضاوت قرار دهید. البته قضاوت اجتناب‌ناپذیره، اما بهتره به طرز حرف زدن خودتون در ذهنتان راجع به دیگران و اتفاقات زندگی توجه کنید و نوع قضاوت‌هایتان را عوض کنید.

به جای فکر کردن به اینکه «اون آدم جالبی نیست» یا «اون یه بازنده است» از خودتون بپرسید این فرد چه تاثیری روی شما خواهد داشت که مایل هستید با آگاهی در آینده از آن اجتناب کنید. برای مثال: «اون هیچوقت به تعهداتش نسبت به من عمل نمیکنه» یا «اون همیشه به من میگه که داره تلاش میکنه اما همیشه ناامیدم میکنه».

از ذهنیت ویژگی‌های شخصیتی بد و خوب آدم‌های زندگیتان عبور کنید و در عوض به این فکر کنید که چه چیزی برای شما سالم و چه چیزی ناسالم و مضر است.

بیشتر بخوانید:  چگونه با نظر منفی دیگران کنار بیاییم؟


این مطلب رو با دوستان خودتون به اشتراک بذارید

نویسنده و مترجم

مرتضا توزنده‌جانی

مرتضا توزنده‌جانی

نویسنده و گوینده. علاقمند به طبیعت، مدیتیشن و دیدن

نظر خودتون رو بنویسید